martes, 25 de noviembre de 2008

Fotos de AYTHYA COLLARIS

Hoxe achegueime un ratiño ata o encoro de Eiras para ver se continuaba o exemplar de Aythya collaris, e efectivamente seguía por alí o igual que algún Corvo mariño real e de máis Parrulos.

Phalacrocorax carbo


Bando de Aythya ferina



Xusto antes de marchar as aves desprazáronse non demasiado lonxe da miña posición, e puiden facerlle algunha foto, xa con pouca luz.


Aythya collaris


Aythya collaris



Aythya collaris



Aythya collaris

lunes, 24 de noviembre de 2008

AYTHYA COLLARIS no encoro de Eiras

Este Sábado acerqueime ata o encoro de Eiras. Fun algo tarde cando non había moita luz.
Puiden ver 126 Aythya ferina, uns cantos Anas platyrhynchos, algún Anas penelope e un exemplar de Pandion haliaetus.

Imaxe das aves no lugar



Tamén un posible Aythya fuligula, digo posible porque hera case de noite, estaba durmindo e non o puiden ver ben. Barrenando na casa decidín regresar o Domingo. Antes de chegar ó lugar, atopeime entre os carballos a 5 Regulus regulus entre un grupo de Parus ater e Aegithalus caudatus, o igual que se deixou ver outra vez a Aguia peixeira con unha troita nas poutas.

Pandion haliaetus


Pandion haliaetus



Cando cheguei a zona e vin os Parrulos, comprobei que efectivamente non hera un Aythya fuligula se non un Aythya collaris (primeira observación persoal da especie).
Hoxe fun de novo ata o lugar xunto con José Ramón Gómez, onde o voltamos ver perfectamente, aínda que o tempo non acompañou nada.
Fotos non teño, pero si un pequeno vídeo don de se ve a ave..


miércoles, 19 de noviembre de 2008

Chegan Rugulus regulus

Os últimos días co tempo bastante soleado, poucas novidades polo Suído, pero si no alto de Fontefría.

Vista dende o Suído das serras orientais galega, Serra da Trapa e Courel



Pena Corneira dende o Suído



Pódese observar un aparente aumento de Loxia curvirostra, os sempre presentes Anthus spinoletta e algún Gallinago gallinago, pero como máis destacado foi ver os primeiros Turdus iliacus e a presenza de barios exemplares de Regulus regulus.


Falco tinnunculus



Ptyonoprogne rupestris



Con moita cificultade conseguín facer algunhas fotos.


Regulus regulus



Regulus ignicapilla



Regulus regulus



Parus ater



Regulus regulus


Esperemos que sigan chegando máis invernantes.

jueves, 13 de noviembre de 2008

Poucas novidades

Estas últumas semanas cando fun ver aves pola serra sempre me coincidiu que estaban cubertas de nubes.
As novidades son poucas, so destacar gran entrada de Alauda arvensis a semana pasada con centos de exemplares.


Segue aumentando o número de Corvus corax, donde nesta foto pódense ver seis exemplares de un grupo de sete.




Estorniños facendo de desparasitadores


Pyrrhula pyrrhula


Onte pola mañá tamén con moitas nubes e algo de poalla acerqueime ata o alto de Fontefría donde puiden ver 2 ex. de Gallinago gallinago e bo número de Anthus spinoletta como máis destacado. Tamén estaban os grandes coñecidos do lugar que son os Bicotortos -Loxia curvirostra- moi fáciles de observar na zona, donde ben é sabido que crían.


Puiden ver 15 ex. en grupos de10+2+3. Un grupo deles estaba nunha pequena parede de xabre e pedras, donde é habitual atopalos.




Dedícanse a lamer na parede e a triturar o xabre co peteiro.







Non teño moi claro por que o fan, pero supoño que será para absorber sais minerais necesarias para o seu organismo o igual que fan moitos mamíferos.

lunes, 3 de noviembre de 2008

OENANTHE OENANTHE

Hai poucos anos, comecei no mundo da ornitoloxía. Supoño que lle pasa a máis de un, que comezas por un tipo de especies e logo a medida que colles esperiencia vaste fixando noutras, ata o punto de que todo é interesante e todas acábanche aportando un punto de satisfacción.
Nunha das miñas guías (Guía das aves de Galicia) que uso para ver a distribución de moitas especies en terras Galegas, indícame que pola zona do Suído é lugar de presenza estival do Pedreiro cincento -Oenanthe oenanthe-, pero eu so os vía en época de paso.
Este ano presteille máis atención a todo o que se movia e facendo observacións máis pausadas. Os resultados viñeron sos. Foron tres as parellas con presenza na serra e un macho que aparentemente estivo só durante toda a tempada. Duas delas puiden comprobar que criaron con exito.
Unha das primeiras do ano, foi este macho o 27 de Abril, o cal fotografei facendo movementos de cortexo a unha femia próxima.




Non son unha persoa intrusiba coas especies mentres crían, por eso so puiden confirmar o éxito da sua cría cando os polos xa estaban moi crecizos e tamén en parte porque a serra do Suído é moi grande e son barias as especies de gran interese que están por aquí. ¡E esta claro que un, non pode estar a todo!
Folando un poudo de este paxaro, podo decir que é un ave moi activa e tamén unha autentica estratega do despiste. Cando quere fuxir e se atopa no alto dunha pedra, primeiro desdende polo lado oposto ou metese por unha fisgoa ata saír no outro lado do penedo e cando a perdes de vista vótase a voar raso para que non a localices, ou así como non quere a cousa, ponse a correr entre os toxos (sera por recursos). Tamén usan a sua camuflaxe, donde nesta foto podemos ver a impresionante similitude da plumaxe nupcial de este macho na superficie do granito cheo de liques no Suído.


Pero todo esto que non leve a confusión, non estamos a falar dun ave do máis asustadiza ante o home, so é unha cuestión de confianza. Cando ela sinte que a tua presenza é como a de calquer cabalo ou vaca e non supós ningun perigo, poden achegarse moi preto de ti en busca do seu alimento sen ningun tipo de reparo.
Unha destas parellas (vaia, se non son listas), escolleron un lugar para vivir con vistas a Ría. ¡Case nada!



Algunhas tardes quedábame ata entrada a noite vendo paxariños pola serra. Donde xusto antes de que o Sol chegase o orizonte e a luz comezase a perder toda a sua forza,


estas aves, moi limpas elas, buscaban unha predra donde estar cómodas e comezaban o seu aseo persoal para ir durmir pola noite




mentres outros animais como o Lobo Ibérico (Canis lupus signatus) ou os Coellos (Lepus cuniculus), comezan a saír dos seus agochos.




Dende as suas primeiras chegadas a finais de Abril, fun recopilando imaxes dos exemplares macho que permaneceron na serra durante a época estival, donde poño unha mostra das diferentes fases das súas mudas.

Macho o 27-4-08



Segundo macho o 28-4-08



Terceiro exemplar o 13-5-08. Donde sempre pensei atopalos cantando no alto dun penedo, pero como podes ver na foto, atopábase sempre cantando a rentes do chan.







Cuarto exemplar con territorio, pero sen parella 7-8-08







O macho anterior dez días despois 17-8-08





Terceiro exemplar o 14-9-08





Según puiden ler sobre a especie, perece ser que normalmente repiten no lugar donde criaron durante anos e incluso décadas, pasando varias xeracións.


Esperemos poder confirmalo para o ano que vén.