jueves, 28 de mayo de 2009

Cousiñas de Maio

Os últimos días que puiden saír o campo, tentei ir ver a situación de outras especies que teño máis ou menos controlados os seus territorios de tódolos anos e que residen pola serra do Suído e toda a súa contorna. Especies que que case non menciono pero están aí e tanta importancia como as demais.
Silvia undata
Falco subbuteo

No concello de A Lama hai unha pequena carballeira con exemplares ben maduros de (Quercus robur), na cal é un hábitat perfecto para o Piquelo azul (Sitta europaea), un lugar ben axeitado para observar facilmente esta ave por estes lares da provincia.

Preto desta carballeira, tamén se atopa unha colonia de Andoriña das barreiras (Riparia riparia).

Sen saír do concello de A Lama e se nos adentramos no Suído pola parte norte, veremos con maior frecuencia a Cotovía pequena (Lullula arborea). Esta especie vense máis exemplares na zona centro norte da serra que na centro sur, na que hai maior densidade de Laverca común (Alauda arvensis) e a mencionada escasea notablemente.

O igual que as Cotovías, as Picas das árbores (Anthus trivialis) tamén se deixan ver mellor na zona centro norte da Serra do Suído.

O Cuco común (Cuculus canorus) segue sendo común nestes concellos do interior. Especie principalmente forestal que rápido a podemos identificar polo seu canto. No alto do Suído os meus contactos coa especie son principalmente visuais e non auditivos, polo feito de que se moven entre unha vexetación baixa e non teñen un lugar axeitado para cantar, pero se hai algúnha árbore polo lugar, non dubidan en facelo.

A Lavandeira real (Motacilla cinerea) é unha habitual dos regatos que descendendo Suído. Sendo doado atopalas nas marxes das estradas, se hai algún curso deauga preto.

O pasado 20 de Maio xa se deixaron ver os primeiros exemplares de Picanzo vermello (Lanius collurio) que coma sempre, parece que chegan todos de golpe, podéndose ver exemplares a día de hoxe, por case tódolos montes altos do interior.

Estando no concello de O Covelo pola zona de Campo, atópase un dos mellores ligares que coñezo para a cría de Papuxa común (Silvia communis), no cal repasando o lugar deixáronse ver barios exemplares cantores e tamén uns cantos xuvenís, ós cales, os pais se afanaban en alimentar. Mentres vía estes individuos, sorprendéronme cantando barios exemplares de Trigueiro (Miliaria calandra), con un mínimo de catro aves reclamando na zona. Semella que este vai ser un bo ano para esta especie. Nesta mema xornada, cando xa me ía pra casa, tres exemplares de Miñato abelleiro (Pernis apivorus) etopábanse voando en circulos non lonxe da miña posición.

Sen saírnos pola zona de Campo, unha sorpresiña tamén me estaba agardando días despois. Unha parella de Andoriñas dáuricas (Hirundo daurica) parece que vai tentar criar na zona. Localiceinas en pleno proceso da construción do seu niño, recollendo incesantemente lama nun pequeno rego. ¡Sorte no seu propósito!

Cando un anda no campo sempre lle pode suceder cal quer situación con algún ave ou mamífero. A miña intención sempre é capturar ese momento se é posible.

¡Esa vaca que non te deixa pasar!

¡O Moucho (Athene noctua) que observa inquedo!

¡E para o meu agrado! ¡Un Raposo (Vulpes vulpes), confiado!

jueves, 7 de mayo de 2009

¡Xa estamos case todos!

Estas dúas últimas semanas o paso prenupcial estivo... tal vez frouxo. Tal vez foi frouxo, ou simplemente algo máis rápido, polo feito de que as aves aproveitaron os poucos días favorables para a súa migración e detivéronse menos polo camiño. Fora como fose, o certo é que non me podo queixar en canto a número de especies. Entre novos avistamentos e chegadas os seus territorios de diferentes especies, tiven suficiente no que enredarme.
Algunha especie nova para min na provincia, foi ver un Voitre leonado (Gyps fulvus) sobrevoando a escasa altitude a A-52 no concello de A Cañiza ou este Trigueiro (Miliaria calandra) na serra do Suído.


En A lama este Miñato negro (Milvus migrans) estivo voando non lonxe de min, mentres tentaba comer algo de cor rosado que tiña nas poutas. Todo isto mentres observaba dúas femias e un macho de Tartaraña cincenta (Circus pygargus) con constantes disputas, nun territorio ocupado xa o ano anterior.



Con sorte vin a miña primeira Avenoiteira do ano (Caprimulgus europaeus), que moi xentilmente deixouse facer unhas fotos.


Unha das cousas que máis me gustan e que máis satisfaccións me da, é ver como lles vai a algunhas das especies que crían polas serras, ou poder comprobar un ano máis que seguen regresando ós seus territorios de cría.

Unha das especies que máis me gusta é a de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe), e en especial esta parella que vedes. O macho xa leva na zona dende o mes de Marzo e a femia chegou a finais de Abril. Sempre que me achego polo seu territorio e adícolle un pequeno rato a observalos. Aínda non comezaron co proceso de cría, a femia parece que non se decide onde instalar o niño, e pásase case todo o día estudando buratos e físgoas nas pedras, mentres o macho a segue moi tranquilo dun lado para outro, o mesmo tempo que capturan insectos.






Outros recen chegados son as Picas papudas (Anthus campestris). Dúas, son as puiden ver no Suído, cada unha en sendos lugares onde xa as localicei o ano pasado. Moi activas e reclamando constantemente, puiden localizalas con facilidade. Un terceiro exemplar vino nos Montes da Paradanta, o cal máis adiante xa lle votarei outro vistazo por se non foi un exemplar en paso e puidese estar instalado na zona.





Merlo rubio (Monticola saxatilis) Con esta especie levei unha das maiores alegrías destes días, cando atopei a dous machos cantores no Suído. Tras observar unha femia a finais de Abril e agora atopar estes dous machos no mesmo lugar, todo indica que polo de agora esta especie esta indo para arriba na serra. Crucémo-los dedos e que non sufran ningún tipo de alteración no seu lugar de cría. Porque poder ver o macho desta especie é unha autentica satisfacción para a vista (se é cantando mellor).

Por último só decir que xa puiden ver dous exemplares de Falcón pequeno (Falco subbuteo) e polo demais, todo coma sempre, pois que non fale de Aguias albelas (Circaetus gallicus) non quere dicir que non haxa ou que non as vexa. Cada especie co seu, como este xoven que tras capturar unha pequena presa, foi perseguido por un Corvo grande (Corvus corax), ¡o de tódolos días!

"Sigo a espera de comecen a chegar os Picanzos"